Kleinste deelgemeente van Ledegem bruist
“Plein op stelten” alweer een absolute voltreffer!
Gemeentemedewerker en enthousiasteling Christ deelde onvermoeibaar hoedjes met het gemeentelijk logo uit, maar hij kon de toestroom van mensen nauwelijks volgen. Hier witte klakskes, daar witte petjes… Nog iemand een hoedje?
Het pleintje was nog aan het vollopen en je kon het al zien. Die hechte gemeenschap… met warmte, bewondering en verwondering en vanzelfsprekend met een glaasje in de hand. Waar vind je dat nog? Een leuke babbel (oewest?), een schouderklopje, buren die buurten, (drink jèn van mie…, nèn, nèn, ’t is jèn van mie, awel we goan der ton tweè drinken). Het moet toch zijn dat deze mensen weten, wat anderen (buiten onze dorpsgrenzen) niet weten.
“Een pinte vesj bloed”, en een beetje goedbedoelde leutigheid om je te pantseren tegen de buitenwereld. Het zou een tip moeten zijn in de Libelle of Goed Gevoel. Rollegem-Kapelle daar moet je zijn.
En ook het jonge grut deelt in die levensvreugde. Een dans- en zangoptreden en ze zijn ermee weg! Zie maar dit filmpje!
Op tv zien we zo vaak een of ander praatprogramma. En waarover gaat het dan? Over niets of over dingen die te onnozel zijn voor woorden. Ze kunnen ook heel gewichtig doen, die panelleden (of hoe noem je die lieden) en daar is dan meestal één of andere professor ( met een vooral ronkende titel) bij. Ze brengen ons niets bij, toch niets van waarde.
Ga eens naar een plattelandsgemeente als de onze (bij voorkeur de onze), meng je onder de “dorpelingen” en LEER! Of zoals de wijze Confucius zei:” Wie niet kan lachen, moet geen winkel beginnen.”
