Gouden jubileum in de Begijnestraat!
Erik Deleu en Greta Mullebrouck zijn de jubilarissen
Op zaterdag 14 februari (op Valentijn notabene en terecht… de foto hierboven als bewijs) werden Erik Deleu en Greta Mullebrouck uit de Begijnestraat 46 om 11 u op het gemeentehuis gehuldigd voor hun gouden huwelijksjubileum. Van schepen Greta Vandeputte kregen we dit verslag toegestuurd dat we hier met veel plezier en met hun goedkeuring publiceren.
Erik en Greta, is het officieel, maar iedereen zegt Greetje…
Beste familie, mag ik jullie In aanwezigheid van de burgemeester, collega-schepenen, enkele leden uit de gemeente- en ocmw-raad en een afgevaardigde van de seniorenraad, van harte welkom heten in het gemeentehuis. Greetje en Erik, eregasten van vandaag, jullie zijn het die ons hier samenbrengen 50 jaar geleden, op 19 december 1975 hebben jullie officieel elkaar het ja-woord gegeven. Niemand die er toen durfde aan denken dat je 50 jaar later in 2026 terug in het gemeentehuis zou staan om die 50ste of gouden jubileum te vieren. We zijn blij dat je niet zomaar voorbijgaat aan deze feestelijke dag. Het is voor mij bijzonder aangenaam u beiden te feliciteren met deze speciale verjaardag, en dit doen we niet enkel in onze eigen naam maar ook in naam van de hele Ledegemse bevolking.
Dit gouden paar heeft over die 50 jaar en meer heel veel te vertellen, over wanneer, waar en hoe dit verhaal begon.
Greetje, je bent geboren te Wevelgem op 25 juni 1954 als tweede in een kroostrijk gezin van 8 kinderen. Je hebt 1 zus en 6 broers, je oudste broer is spijtig genoeg overleden. Je bracht je kinder-en jeugdjaren door te Wevelgem en doorliep er de lagere school. Je was een flinke leerling die na uw middelbaar onderwijs de richting ergotherapie volgde te Kortrijk. Een opleiding op het lijf geschreven, je deed dan ook uw volledige loopbaan uw job met volle goesting. Je voelde jou er echt thuis. Zo thuis zelfs dat je op blote voeten aan uw bureau zat, uw collega’s uw schoenen wegnam en je op blote voeten de kindjes moest ophalen in een overvolle wachtzaal. Ja, je stond er 38 jaar met de gepaste aanpak vooral bij kleuters met leerstoornissen, maar ook bij volwassenen die na een ziekte hun leven opnieuw moesten opbouwen. Ze konden op jou rekenen om stap voor stap hun zelfstandigheid te herwinnen. Respect hiervoor! Maar om te jubileren ben je uiteraard met twee en dat brengt ons bij Erik.
Erik, je bent geboren te Roeselare op 2 april 1952. Je hebt 1 zus, waarmee je opgroeide in Ledegem in de Begijnestraat, althans de eerste 2 jaar. Bij die geboorte hoort toch een mooi verhaal, dat Erik zelf schreef :(N.v.d.r. : het verhaal van Erik is authentiek, de tekening is de “romantische” neerslag van wat A.I. ervan gemaakt heeft…)
Twee april van het jaar Onzes Heren 1952. De velden waren met een dik sneeuwtapijt bedekt. In het huisje, ongeveer centraal gelegen in de vierhoek gevormd door de Foncierebeek (sommige onwetenden noemen haar de Koolsdambeek) de Kortwagen-,Soldaten- en Begijnestraat moest een hoogzwangere vrouw dringend naar de materniteit Maria’s Rustoord in Roeselare gebracht worden. Dokter Gilbert Coussement durfde zich, met zijn nieuwe auto, niet in de lange, dichtgesneeuwde slag wagen. Vader Roger vond er niets beter op dan zijn Elisabeth met de kortwagen tot aan de Soldatenstraat te voeren daar waar de auto van dokter Coussement hen opwachtte. Om 22u zag Erik ongeschonden het levenslicht.
Ongeschonden duurde niet lang want als kleuter en grote dierenvriend liet hij zijn kleren van zijn lijf sabbelen door een geit en liep hij tegen een glazen deur met als gevolg dat het topje van zijn neus nog met een klein stukje huid bengelde. Ook dan was dokter Gilbert Coussement de redding.
Maar alles kwam goed, Erik trok na het lager onderwijs naar het college te Menen, en volgde daarna in het VHTI te Kortrijk de richting technisch ingenieur regeltechniek. Uw eerste werkervaring was er een als stagiair verfbereider bij Herbol in Keulen. Je diende ons land en “lag” in Turnhout en Sijsele. Daarna begon het echte werk en ging je aan de slag in 1977 als meestergast bij Anatex te Gullegem, na faling van het bedrijf werkte je van 1981 tot 2003 als preventieadviseur bij Unilin Systems. De laatste 10 jaar van uw loopbaan, van 2004 tot 2014 was je operator in de oliefabriek te Lichtervelde.
Hierboven zien we de “nieuwe man” aan het stofzuigen, aan het uitrusten van een tuinkarwei en aan het presenteren van de reuzeopbrengst uit de moestuin. Intussen genieten deze jubilarissen al een tijdje van hun pensioen.
Een biertje, een wijntje, die horen er natuurlijk bij. Maar over die laatste foto wil Erik nog wat kwijt… “Ik kan niet geloven dat ik dat ben! Ik herinner me daar niets van. Die foto moet met AI gemaakt zijn. Ik spring zo niet om met drank. En bovendien… ik gebruik dat glas NOOIT. Veel te moeilijk om af te drogen, je raakt daar met je handdoek niet in…”
Greetje kan zich volledig uitleven in hun grote tuin. Neemt jaarlijks deel aan de bebloemingswedstrijd. Bezig zijn met bloemen en planten, dingen “knutselen” met tuingerief, planten en verplanten, het is helemaal haar ding. Enkel gras afrijden laat ze over aan manlief. Ze is ook heel creatief, is lid van een aquarellenclub in Menen, het resultaat mag gezien. En sinds kort heeft de gemeentelijk bib er een actief lid bij. Wekelijks springt ze er binnen en vindt er haar gading. Grote reizen doen ze niet. Ooit zijn ze naar het autosalon geweest met een dik touw rond hun Diane, van boven naar beneden, want de voorbumper was er half afgevallen.
“Enkel gras afrijden laat ze over aan manlief.” Erik krijgt hierbij hulp van kleindochter Maja, zoveel is duidelijk!
Hoe dit gouden paar elkaar leerde kennen, ligt nog heel fris in het geheugen. 11 augustus 1969, de verjaardag van de broer van Greetje. Een vriend van haar broer, Erik genaamd, kwam hem feliciteren en daar gebeurde het.
Ze werden onafscheidelijk en besloten te trouwen. Op 19 december 1975 stonden jullie in het gemeentehuis van Wevelgem om elkaar het jawoord te geven. Vandaag precies 50 jaar geleden, 14 februari 1976 luidden de feestklokken boven de St.-Hilarius kerk te Wevelgem om het kerkelijk huwelijk aan te kondigen.
Na de huwelijksreis naar Londen, die achteraf niet de beste beslissing was, want het was er bitterkoud, nestelden ze zich in de Recolettenstraat Overleie te Kortrijk. Verhuisden in 1982 naar Wevelgem in de Gullegemstraat. In augustus 2007 kwamen ze terug naar de roots van Erik in de Begijnestraat. Het gezinsgeluk is bezegeld met 2 kinderen : Mieke en Pieter. Mieke is geboren op 24/8/1978 woont met partner Sammy in Moorsele. Pieter zag het levenslicht op 11 mei 1981, woont met vriendin Jolien in Gent.
Greetje en Erik werden twee keer op het matje geroepen bij de schooldirecteur van Pieter. Eén keer omdat hij op een meerdaagse schoolreis om 3 uur ’s nachts stond te zingen onder de douche en een tweede keer omdat hij er in zijn studententijd samen met twee vrienden in slaagde het schoolsysteem te hacken. Ook Mieke is geen doetje. De dag vóór ze met de 18-jarigen vertrok voor een berghuttentocht (de voorwaarde om deel te nemen was fit, gezond en sportief zijn) viel ze met haar fiets. Verpakt met plakkers en zwachtels en een knie die ze niet kon bewegen vertrok ze toch (het was haar eerste helikoptervlucht).
Onnodig erbij te vertellen dat deze jubilarissen apetrots zijn op de twee kleinkinderen, Lina en Maja. Twee actieve tieners waarvoor oma en opa maar al te graag in de bres springen. Maja doet keurturnen waar ze supergoed in is. Lina speelt piano. Beiden hebben ze de creatieve gave van oma, die zich in mooi tekenen vertaalt. Maar het zijn ook deugnieten, ze slaagden er tegelijkertijd in om beiden vast te zitten in de balustrade bij oma en opa, de één met de knie, de andere met het hoofd…
Beste jubilarissen, mag ik jullie nogmaals feliciteren. Wat 50 jaar geleden als een sprookje begon is op vandaag een mooi levensverhaal geworden. En de mooiste sprookjes eindigen met “en ze leefden nog lang en gelukkig”! Greetje en Erik, we wensen het jullie van harte toe.
De burgemeester sprak nog de gelukwensen uit van het Koninklijk Hof en de jubilarissen kregen nog naast een bloemetje een waardebon van 125 euro die kan besteed worden in de Ledegemse handelszaken.
Eerste Schepen Greta Vandeputte
