Dat verdomde weer!
Meester Luc Vandevelde, gewaardeerd co–schrijver van deze Leeghemse website, stuurde ons nog eens een filosofische mijmering over het weer, die we allemaal zo herkenbaar zullen vinden…
Het is tegenwoordig zowat de meest gebruikte zin van het land. Een paar maanden geleden liep iedereen nog puffend rond alsof hij in de Sahara woonde. Terrassen zaten vol met mensen die klaagden dat het te heet was, dat ze niet konden slapen en dat het gras in hun tuin meer weg had van hooi dan van een gazon.
En nu? Nu trekt de wind weer door de straten, de avonden zijn kil en de eerste regenbuien tikken tegen de ramen. Plots hoor je overal hetzelfde gemor, maar dan omgekeerd.
“Wat een rotweer.”
“Veel te koud voor de tijd van het jaar.”
“Wanneer krijgen we nog eens een echte zomer?”
Soms vraag ik mij af of we nog wel seizoenen hebben zoals vroeger. Een winter met vorst die bloemen tekent op de ramen en sneeuw die de wereld stil maakt. Een lente die ruikt naar frisse aarde en bloesems. Een zomer met warme, maar aangename dagen waarop je tot laat buiten blijft zitten. En een herfst vol goudbruine bladeren die zachtjes naar beneden dwarrelen terwijl de natuur zich klaarmaakt voor haar winterslaap.
Misschien bestonden die perfecte seizoenen wel nooit echt. Misschien hebben we ze mooier gemaakt in onze herinneringen.
Want eerlijk is eerlijk: een mens is zelden tevreden.
Stap een willekeurige winkel binnen en nog voor iemand een brood besteld of een trui gekocht heeft, begint het al.
“Veel te warm hier.”
“Man man, wat een vochtigheid buiten.”
“Ik heb juist de verwarming opgezet thuis.”
“Het is precies november.”
De bakker knikt, de slager bromt instemmend en aan de kassa volgt een hele discussie over hoe het weer ook niet meer is wat het geweest is.
Toch gebeurt er iets merkwaardigs. Zodra de zon weer een paar dagen schijnt, klaagt iedereen over de hitte. En zodra het afkoelt, verlangt men terug naar de warmte.
Misschien ligt het probleem niet bij het weer.
Misschien is het weer al eeuwen hetzelfde bezig: komen en gaan, warm en koud, nat en droog.
En zijn wij mensen gewoon geboren om er iets van te vinden.
“Dat verdomde weer!”
Een klacht, een begroeting, een conversatiestarter en soms zelfs een levensfilosofie. Want wat er ook uit de lucht valt, er zal altijd wel iemand zijn die vindt dat het anders zou moeten zijn.
Meester Luc Vandevelde
