Chat GPT!

Voortaan geen spiekbriefjes meer!

“Ik weet het nog goed”, begon Eddy de facteur geamuseerd zijn verhaal, terwijl hij van zijn Stella slurpte. “Toen ik op school zat, bestond Artificiële Intelligentie niet om te frauderen op een examen”. Hij refereerde natuurlijk naar het artsenexamen van enkele dagen geleden, waar zoveel om te doen was. Een aantal studenten konden blijkbaar op hun computer op die manier foefelen. Eddy’s gepeins bracht ook mij terug naar mijn schoolse periode. Wat Eddy zei, klopte natuurlijk. Wij hadden andere methodes met eenzelfde doel. Vanessa (het mooiste meisje van de klas notabene) had voor het examen wiskunde in het vierde middelbaar de nodige formules op haar dij geschreven en speciaal voor de gelegenheid daarbij een kort rokje gedragen. Ik zat schuin tegenover haar en dat herinner ik me levendig. Normaal, want hoe zou ik die hemelse, nooit eindigende benen ooit kunnen vergeten. Daar konden nogal wat formules op! Ik had zelfs even kunnen zien dat de stelling van Pythagoras hoog aangeschreven stond. Het is duidelijk: daar kan geen Chat GPT tegenop.

Valeer die er ondertussen was komen bijzitten, verduidelijkte: “Chat GPT moet je in het Engels uitspreken als “Tsjat, dziepietie. In het Frans is dat “Chatte, j’ai pété”. Vertaald geeft dat: “Kat, ik heb een scheet gelaten!” Een lach vulde het café. En het toverde ook een glimlach op Babettes lippen. Ja, er waren nog wat vertaalprobleempjes bij het systeem.

Eddy vulde aan: “Er is nog veel dat Kunstmatige Intelligentie niet kan. Vloeken bijvoorbeeld en achter de vrouwen aanzitten.” Alweer moest Babette smakelijk lachen.

“Jaja”, zuchtte Thomas van de Gazettewinkel, “als een student geneeskunde Chat GPT nodig heeft bij een examen, kan je je afvragen wie dan de slimste is. Misschien hebben we binnenkort geen dokters meer nodig en vragen we het aan de AI-computer”.

“Pfff”, stelde Valeer, “ik was ooit eens op reis in Kirgizië en genoot er van de lokale gerechten. Dat had ik niet moeten doen, want dat bezorgde me daar een diarree, je wil het niet weten. Ik naar de dokter aldaar, maar door een taal- en vertaalmisverstand schreef de dokter mij een kalmeringsmiddel voor”.

“En hoe is dat dan afgelopen”, vroeg Thomas nieuwsgierig. “Wel ik bleef het in mijn broek doen, maar ik trok het mij niet meer zo aan”. Chatte, j’ai pété!!!